رنجبر،ا.(۱۳۸۸). مقایسه زنبق دره بالزاک با داش آکل هدایت. نشریه زبان و ادب فارسی، ۲۰۷، ۴۹-۵۱.
حیدری،ا .(۱۳۸۷). نظریه انتقادی مکتب فرانکفورت؛ هنر منفی در آرای تئودور آدورنو. پژوهشنامه فرهنگستان هنر، ۱۰ ، ۶۳.
آدورنو، ت. هورکهایمر، م.(۱۳۸۵).دیالکتیک روشنگری. ترجمه م.فرهادپور. ا.مهرگان.تهران:گام نو.
آدورنو، ت. هورکهایمر، م.(۱۳۹۶).به سوی مانیفست نو.ترجمه ا.ه. افتخاریراد.تهران:چشمه.
آدورنو، ت . (۱۳۹۹).علیهایدهآلیسم. ترجمه م.فرهادپور.تهران:هرمس.
آرام، ع.(۱۳۹۳).بعد زیبایی شناسی و قاعده طلایی(نگاهی به تعامل هنر و اخلاق در اندیشه هربرت مارکوزه).کیمیای هنر، ۱۲ ، ۵۵-۷۶.
خجسته زنوزی،خ.مباشری،ا.(۱۴۰۰). نقد «زیبایی شناسی منفی» در رمان آذر، شهدخت، پرویز و دیگران. نقد و نظریه ادبی، ۶(۲)، ۹۹-۱۱۸.
استوری، ج. (۱۳۸۹). مطالعات فرهنگی درباره فرهنگ عامه. ترجمه ک. پاینده. تهران: آگه.
بالزاک،ا.(۱۳۷۸).آرزوهای بربادرفته. ترجمه س.نفیسی.تهران:امیرکبیر.
نوذری،ح.(۱۳۷۸).نگاهی به آرای تئودور آدورنو در باب زیبایی شناسی و هنر، پژوهشنامه فرهنگستان هنر، ۲(۱۰)،۸۲.
شاهنده،ن.نوذری، ح. (۱۳۹۲). «هنر» و «حقیقت» در نظریة زیباشناختی آدورنو. حکمت و فلسفه،۹(۳) ،۳۵.
پولادی، ک.(۱۳۸۴). تاریخ اندیشه های سیاسی در غرب قرن بیستم . تهران: مرکز.
حیاتی آشتیانی،ک.طالبی،س .(۱۳۹۲).بررسی تطبیقی دیدگاه های بالزاک و جمال زاده در دو اثر اوژنی گرانده و دارالمجانین.مطالعات ادبیات تطبیقی، ۶(۲۴)، ۶۳-۸۹.
مک اینتایر، السدیر.(1360). مارکوزه.ترجمه حمید عنایت. تهران: انتشارات خوارزمی.
مارکوزه، ه. (1394). انسان تک ساحتی. ترجمه م. مویدی. تهران: امیر کبیر.
مکاریک، ا. (1364). دانشنامهی نظریههای ادبی معاصر. ترجمه م.مهاجر، م.نبوی. تهران: آگه.
مارکس ، ک.(1378) . دست نوشتههای اقتصادی و فلسفی1844 .ترجمه ح.مرتضوی.تهران:آگه.
مارکس ، ک.(1386) . سرمایه،ج1. ا.اسکندری.تهران:فردوس.
حیدری،م. قرایی،ش .(۱۳۹۹).تحلیل نقش رئالیسم در جامعه ی ادبی ایران و فرانسه؛ مطالعه تطبیقی رمان های«دهقانان» بالزاک و «نفرین زمین» جلال آل احمد. پژوهش های زبان و ترجمه فرانسه، ۲(۲)، ۱-۱۹.
یانس،ن.پاشایی،ف. عادل زاده،پ .(۱۳۹۹). بررسی شیءوارگی در آثار زویا پیرزاد با تاکید بر رویکرد جورج لوکاچ. تفسیر و تحلیل متون زبان و ادبیات فارسی (دهخدا)، ۱۲(۴۴)، ۴۳-۶۶.
References
Adorno, T, W. (1993). Theory of Pseudo-Culture. Critical Theory of the Contemporary , 95,15-38.
Adorno, T. (2007). Théorie esthétique. Klincksieck.
Adorno, T. (1975). La culture de masse comme mystification. Prismes: Critique de la culture et société.
Adorno, T. W. (1964). L’industrie culturelle. Communications, 3, 12-18.
Hegel, G. W. F. (1975). Aesthetics: Lectures on fine art.Clarendon Press.
Horkheimer, M. Adorno, T. W. (1974). La dialectique de la raison: Fragments philosophiques . Gallimard.
