منابع
امامی، ن.، تشکری، م.، صالحی مازندرانی، م. ر. و کشاورز مویدی، آ. (1394). بررسی و تحلیل منظومة مانلی نیمایوشیج براساس الگوی سفر قهرمان جوزف کمپبل. شعر پژوهی(بوستان ادب)، 7(4), 1-20. doi: 10.22099/jba.2016.2966
بسنج، د.، حکمی، آ. (1398). نقد اسطوره ای اثری منتخب از اریک امانوئل اشمیت براساس روش ژیلبر دوران. پژوهش های زبان و ترجمه فرانسه، 2(1)، 239-254. doi: 10.22067/rltf.v1i2.86469
بیضایی، ب. (1382). دیوان نمایش 1. تهران: روشنگران و مطالعات زنان.
جمشیدی، ر.، قاسمی پور، ق. و آبشیرینی، ا. (1402). نقد کهن الگویی: نظریه ها و رویکردها. فنون ادبی، 15 (1)، 19-48. doi: 10.22108/liar.2023.136241.2222
حسن زاده دستجردی، ا. (1394). تحلیل ساختار رمان چراغ ها را من خاموش می کنم، بر اساس کهن الگوی سفر قهرمان. ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی، 11(39), 49-79.
حسینی، م. و شکیبی ممتاز، ن. (1392). سفر قهرمان در داستان «حمام بادگرد» براساس شیوة تحلیل کمپبل و یونگ. ادب پژوهی، 6(22), 33-63.
ذبیحی، ر. ، پیکانی، پ. (1395). تحلیل کهنالگوی سفر قهرمان در دارابنامه طرسوسی براساس الگوی جوزف کمپبل. ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی، 12(45)، 91-118.
شاهین، ش. (1384). فرهنگ توصیفی و تحلیلی آثار برگزیده نمایشی (فرانسه-فارسی). تهران: سمت.
طاهری، م. و آقاجانی، ح. (1392). تبیین کهنالگوی «سفر قهرمان» بر اساس آرای یونگ و کمبل در هفتخوان رستم. ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی، 9(23)، 102-122.
عبدی، ل. و صیادکوه، ا. (1391). بررسی دو شخصیت اصلی منظومۀ ویس و رامین براساس الگوی «سفر قهرمان». ادب پژوهی، 7 (24), 129-147.
قربانصباغ، م.ر. (1392). بررسی ساختار در هفت خان رستم نقدی بر کهن الگوی سفر قهرمان. جستارهای نوین ادبی، 180(46)، 56-27.
موسوی، س. ک.، بهزادنژاد، م. وسارکسیان، آ. (1395). ساختار اسطوره ای در گنبد سیاه هفت پیکر: بررسی نظریه سفر قهرمان در گنبد اول. فنون ادبی، 8(4), 113-130. doi: 10.22108/liar.2016.21202
نژادمحمد، و.، خم ابرو، ف. (1402). خوانش بینامتنی رُمان « فرزند نوح » اثر اریک اِمانوئل اشمیت بر مبنای نظریه گفتگومندی و چندصدایی میخائیل باختین. پژوهش های زبان وترجمه فرانسه. 6 (1). doi: 10.22067/rltf.2023.84580.1093
نوری، ع. و بیرانوند، ی. ع. (1396). مقایسه سرگذشت مرغان در منطقالطیر عطار و سرگذشت اولیس در اودیسه هومر. ادبیات تطبیقی، 9 (17)، 249-265. doi: 10.22103/jcl.2018.1964
وگلر، ک. (1387). سفر نویسنده (ترجمة محمد گذرآبادی). تهران: مینوی خرد
وگلر، ک. (1390). ساختار اسطورهای در داستان و فیلمنامه (ترجمة عباس اکبری). تهران: نیلوفر.
یاسمی فر، م.، خسروی شکیب، م. و سپه وندی، م. (1399). تحلیل قصۀ «شهر خاموشان» با تأکید بر کهنالگوی «سفر قهرمان» جوزف کمپبل. فرهنگ و ادبیات عامه. ۸ (۳۴)،۹۳-۱۲۳.
یدالهی شاه راه، ر.(1392). تکامل شخصیت وهاب در زمینه عشق در داستان خانۀ ادریسیها بر مبنای الگوی سفر قهرمان جوزف کمپبل. نقد ادبی، 6 (۲۴) :۱۶۹-۱۹۸.
Amanieux, L. (2013). La puissance des mythes: les travaux du mythologue américain Joseph Campbell (1904-1987). Revue de littérature comparée, (2), 167-176.
Braga, C. (2012). Archétype, anarchétype, eschatype. Iris (Grenoble), (33), 11-21.
Campbell, J. (2010). Le héros aux mille et un visages. Traduction d´Henri Crès. Paris : J´ai lu
Cauville, J. (2013). Réécriture de la figure mythique d’Ulysse dans Ulysse from Bagdad d’Éric-Emmanuel Schmitt. Tangence, (101), 11-21.
Chemain, A. (2006). Orientations en Littérature Comparée, Intégration des Nouvelles Littératures (Lettres francophones). Pazhuesh-e zabanha-ye khareji, (26), 23-46.
Durand, G. (1996). Méthode archétypologique : de la mythocritique à la mythanalyse. In D. Chauvin (éd.), Champs de l’imaginaire (1‑). UGA Éditions.
https://doi.org/10.4000/books.ugaeditions.5166
Durand, G. (1996). Redondances mythiques et renaissances historiques. In D. Chauvin (éd.), Champs de l’imaginaire (1‑). UGA Éditions. https://doi.org/10.4000/books.ugaeditions.5172
Kaczmarek, T. (2020). Armand Salacrou: de la «dédramatisation» à la «redramatisation» du drame. Anales de Filología Francesa, (28) ,433-448.
Salacrou, A. (1942). L’Inconnue d’Arras. Paris : Gallimard.
Thajeel Sabah Al-saeedi, F., Mazari, N. & Khameneh Bagheri, T. (2022). Etude de l’Archétype du Voyage du Héros dans Ulysse From Bagdad et Rencontre à Kuala Lumpur, Selon la Théorie de Campbell. Recherches en Langue et Littérature Françaises, 15(28), 128-141. doi: 10.22034/rllfut.2020.41614.1296
