احمدی، محمدرحیم. (1395). نقد ترجمه ادبی. تهران: رهنما.
جفری، آرتور. (1372). واژههای دخیل در قرآن مجید. ترجمه فریدون بدره ای. تهران: توس.
حافظ، شمسالدین محمد. (1372). حافظ. تصحیح قزوینی و قاسم غنی. تهران: نگاه.
حافظ. (1380). حافظ به چهار زبان فارسی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی. ترجمه فریدریش روکرت، آرتور جان آربری، هومن نیک بل، ونسان مونتی. تهران: فرهنگسرای میردشتی و نشر پیکان.
حافظ، شمسالدین محمد. (1382). غزلیات حافظ. تصحیح عبدالعلی ادیب برومند. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
حدیدی، جواد. (1373). از سعدی تا آراگون، تأثیر ادبیات فارسی در ادبیات فرانسه. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
خرمشاهی، بهاءالدین. (1367). حافظنامه. ج.2. تهران: علمی فرهنگی و سروش.
دهخدا، علیاکبر. (1371). لغتنامه. تهران: دانشگاه تهران.
لطفی پور ساعدی، کاظم. (1379). درآمدی به اصول و روش ترجمه. تهران: مرکز نشر.
میرعمادی، سید علی. (1369). تئوریهای ترجمه و تفاوت ترجمه مکتوب و همزمان. تهران: بهارستان.
هاشمی میناباد، حسن. (1383). ترجمه عناصر فرهنگی. مطالعات ترجمه. شماره 5.
هاشمی میناباد، حسن. (1396). ابزارهای مفهومی نقد ترجمه (2)، فنون و راهبردها، تکنیکها و تاکتیکها. فصل نامه نقد کتاب. سال سوم شماره 12. زمستان.
Berman Antoine. (1984). l'Epreuve de l'etranger, culture et traduction dans l'Allemagne romantique, Gallimard.
Berman Antoine. (1999). la traduction et la lettre ou l'auberge du lointain, Seuil.
De Fouchecour Charles-Henri (2006).Le Divân, Hâfez de Chiraz par. Verdier poche, Paris.
Gharagozli Kâmrân. (2007). Entretien avec Henri de FoucheCour, Revue de Teheran. n 22, septembre.
Monteil Vincent (2001). HAFEZ in English, French, German and Persian, Farhangseray Mirdashti.
Safa Z. (1964). Anthologie de la poesie persane. Gallimard.
Zendehboudi Mehran. (2008). la traductologie française, Mohaggeg
Send comment about this article