روایت‌شناسی رمان بینوایان اثر ویکتور هوگو براساس الگوی ژرار ژنت

نوع مقاله : پژوهش های زبان و ترجمه فرانسه

نویسندگان

سمیه شیخ زاده

محمد زیار

پانته آ رحیم تبریزی

واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی

10.22067/rltf.2024.87673.1112

چکیده

روایت، توصیف رویدادهای یک داستان به اشکال مختلف است و روایت‌شناسی دانشی است که شیوه‌های روایت و ساختار آن را تحلیل و‌ بررسی می‌کند. ژرار ژنت به‌عنوان یک محقق و یکی از نظریه‌پردازان مؤثر در علم روایت‌شناسی، اسلوب‌های جامعی از تحلیل روایت ارائه می‌دهد. با توجه به چند‌وجهی‌ بودن رمان بینوایان (اجتماعی، سیاسی، تعلیمی، روان‌شناختی و ...) در این پژوهش سعی بر آن است که این اثر به‌صورت تحلیلی یا کیفی براساس این وجه نیز، یعنی عناصر روایی ژرار ژنت بررسی شود تا ساختار و ساز‌و‌کار آن و فنونی که هوگو در این اثر خود به کار گرفته است مشخص شود. بررسی‌های صورت‌گرفته نشان می‌دهد که در رمان مذکور، زمان به سه دستۀ گذشته، حال و آینده تقسیم می‌شود و نویسنده با وجود خطی‌بودن زمان، از زمان آینده استفاده کرده و داستان را از حالت یکنواخت بودن نقل حوادث خارج کرده است. سه شیوۀ بسامد مفرد، مکرر و بازگو به‌وفور در طول داستان یافت می‌شود و بخش وجه مناسب با روایت در سراسر داستان آورده شده‌ است. بنابراین می‌توان چنین استنباط کرد که در ‌رمان بینوایان، هوگو توانسته است با خلق اثری یکدست و با بهره‌گیری از انواع فنون روایی بیشترین تأثیر را در ذهن و روان مخاطب بر‌ جای بگذارد.

کلیدواژه‌ها

روایت شناسی

رمان بینوایان

ویکتور هوگو

نظریۀ ژنت

روایت

موضوعات

• ادبیات فرانسه

---

عنوان مقاله English

The Narratology of Victor Hugo's Novel Les Miserables based on The Theory of Gerard Genette

نویسندگان English

Somayeh Sheikhzadeh

Mohammad Ziar

Pantea Rahim Tabrizi

Central Tehran Branch Azad University

چکیده English

Narration is the description of the events of a novelistic text in different forms, and narratology is a science that analyzes and examines the methods of narration and its structure. As a researcher and one of the most effective theorists of the science of narratology, Gérard Genette proposes comprehensive methods of narrative analysis. Due to the aspects of the novel Les Misérables (social, political, educational, psychological, etc.), in this research, we try to analyze this work analytically or qualitatively, and this, by resorting to the narrative elements of Gérard Genette. To analyze the structure and mechanism of the novel, it is necessary to determine the techniques used by Hugo. The studies carried out show that in the mentioned novel, time is divided into three categories: past, present, and future, and despite the linearity of time, the author used the future to prevent the story from falling into the monotony of the narration of events. The three modes of singular frequency, repeated frequency, and narrator frequency are found abundantly throughout the novel, and the aspect is also given by the narration throughout the narrative. Therefore, it can be concluded that in Les Misérables, Hugo was able to exert the greatest impact on the minds of his readership by creating a coherent work while using various narrative techniques.

کلیدواژه‌ها English

Narratology

The novel of The Miserable

Victor Hugo

Genette'

s theory

Narration

مراجع

منابع

احمدی، بابک. (1380) ساختار و تأویل متن، تهران، چاپ چهارم.

اخوت، احمد. (1371). دستور زبان داستان. اصفهان: نشر فردا

اسکولز، رابرت. (1379). درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات، ترجمۀ فرزانه طاهری، تهران: نشر‌آگاه

هانیه امینی، ه ؛ خدادادی مهاباد، م ؛ چگینی ، ا. (۱۴۰۰) کاربست تطبیقی عنصر صدای روایت در تکوین فرآیند گفتمان بر‌اساس نظریۀ ژرار ژنت در دو اثر روایی پله‌آس و ملیزاند و زال و رودابه، نشریۀ علمی پژوهش‌های زبان و ترجمۀ فرانسه ، دوره 4، شماره 1.

10.22067/rltf.2022.75051.1038 DOI: https://

ایگلتون، تری، (1368)، پیش‌درآمدی بر نظریۀ ادبی، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: انتشارات مرکز، چاپ اول.

آسابرگر، آرتور. (1380) روایت در فرهنگ عامیانه، ترجمۀ محمدرضا لیراوی، انتشارات سروش.

بارت، رولان. (1387) درآمدی بر تحلیل ساختاری روایت‌ها، ترجمۀ محمد راغب، انتشارات فرهنگ صبا.

بامشکی، سمیرا. (1393) روایت‌شناسی داستا‌‌‌ن‌های مثنوی، انتشارات هرمس.

بورنوف، رولان. (۱۳۷۸). جهان رمان. ترجمه نازیلا خلخالی. چاپ اول. تهران: نشر مرکز.

پرینس، جرارد (۱۳۹۱) روایت شناسی: شکل و کارکرد روایت. ترجمه محمد شهبا. چاپ اول. تهران: مینوی خرد.

تایسن، لیس. (۱۴۰۱). نظریه‌های نقد ادبی معاصر. ترجمه مازیار حسین‌زاده. چاپ پنجم. تهران: انتشارت حکایت قلم نوین.

پورنامداریان، تقی، (1364)، داستان پیامبران در کلیات شمس، تهران، مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی.

تودوروف، تزوتان. (1377) منطق گفتگویی میخاییل باختین، ترجمۀ داریوش کریمی، تهران: مرکز.

تودوروف، تزوتان. (1379). بوطیقای ساختارگرا. ترجمۀ محمد نبوی. تهران: نشر آگاه

تولان، مایکل جی (1383). درآمدی نقادانۀ زبان شناختی بر روایت. ترجمۀ ابوالفضل حری. تهران: انتشارات فارابی.

جعفری، س. (۱۳۹۶) سیری در ادبیات جهان با نگاهی به مکاتب شعر قرن نوزدهم، فصلنامه زبان وادبیات فارسی، دوره: 13، شماره:  ۱۲. https://civilica.com/doc/1346160 ، JR_PERSI-13-12_003

چتمن، سیمور بنجامین (۱۳۹۷). داستان و گفتمان (ساختار روایی در داستان و فیلم). ترجمه راضیه سادات میرخندان. چاپ اول. تهران: دین و رسانه (وابسته به اداره کل پژوهشهای اسلامی رسانه سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران).

حاجی آقا بابایی، محمدرضا (۱۳۹۷)، روایت‌شناسی، نظریه و کاربرد، انتشارات مهراندیش.

دزفولیان، کاظم، فؤاد. (1390). روایت‌شناسی یک داستان کوتاه از هوشنگ گلشیری براساس نظریۀ ژنت. فصلنامۀ متن پژوهی ادبی، شمارۀ 50، صص 53-80.

رجبی، و.؛ ناظری، ا.و نقاش زاده، م. (۱۴۰۱) مطالعۀ اقتباس سینمایی فیلم «پوستی که در آن زندگی می کنم» از رمان رتیل براساس بیش متنیت ژرار ژنت. نشریۀ علمی پژوهش‌های زبان و ترجمۀ فرانسه، دورۀ ششم، شمارۀ دوم (پیاپی) صص ۳۲ – ۱

DOI: https://doi.org/10.22067/RLTF.2024.86521.1101

ریمون – کنان، شلومیت. (1387). روایت داستانی: بوطیقای معاصر. ترجمۀ ابوالفضل حری. تهران: نشر نیلوفر.

زختاره، ح. (۱۳۹۸)  بررسی فراداستان در آوازهای مالدورور، نشریۀ علمی پژوهش‌های زبان و‌ ترجمۀ فرانسه ،دوره 2، شماره 2،  صص 139-156.  10.22067/rltf.v2i2.87818 DOI: https://doi.org/

ژنت، ژرار(۱۳۹۸)  گفتمان‌ روایی، ترجمۀ مریم طیورپرواز، انتشارات مهراندیش.

صافی، حسین؛ فیاضی، مریم سادات. (1387) نگاهی گذرا به پیشینۀ نظریه‌های روایت، نقد ادبی، سال اول، شمارۀ 2، صص 170 – 145.

فورستر، ادوارد مورگان، (1357)، جنبه‌های رمان، ترجمۀ ابراهیم یونسی، چاپ دوم، تهران، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم.

کالر، جاناتان (1389). نظریۀ ادبی. ترجمۀ فرزاد طاهری. چاپ سوم. تهران: نشر مرکز.

گلشن، م؛ اردلانی، ش؛ حمیدی، ج. (۱۴۰۰) روایت‌شناسی رمان «رقصندگان» براساس دیدگاه ژرار ژنت، سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، دوره ۱۴، شماره ۹، (پیاپی ۶۷)، صص ۳۶-۲۱.

لوته، یاکوب (1388). چگونه ادبیات داستانی را تحلیل کنیم. ترجمۀ مهرداد ترابی نژاد و محمد حنیف. چاپ اول. تهران: نشر زیبا.

مارتین، والاس. (۱۳۸۶). نظریه‌های روایت. ترجمه محمد شهبا. چاپ اول. تهران: هرمس.

هوگو، ویکتور، (۱۳۹۳) ، بینوایان، ترجمۀ حسینقلی مستعان، چاپ پنجم انتشارات بدرقه جاویدان.