احمدی، حدیث.، و علامی، ذوالفقار. (۱۴۰۲). بررسی منظومۀ ناظر و منظور وحشی بافقی بر اساس الگوی ریختشناسی پراپ. پژوهشنامة ادبیات داستانی، ۱۲ (۱)، 24-1.
اصغری تبریزی، اکبر. (۱۳۵۹). لافونتن و کلیلهودمنه. تحقیقات ایرانی، 689-683.
امینی، هانیه.، خدادادی مهاباد، معصومه.، و چگینی، اشرف. (1400). کاربست تطبیقی عنصر صدای روایت در تکوین فرآیند گفتمان بر اساس نظریۀ ژرار ژنت در دو اثر روایی پلهآس و ملیزاند و زال و رودابه. پژوهشهای زبان و ترجمه فرانسه، 4 (1)، 92-70. doi: 10.22067/rltf.2022.75051.1038
بشیری، محمود.، و هرمزی، زهرا. (۱۳۹۳). تحلیل ساختار روایت در رمان آفتابپرست نازنین. متنپژوهی ادبی، ۱۸ (۵۹)، 100-85.
پراپ، ولادیمیر. (۱۳۶۸). ریختشناسی قصه (م. کاشیگر، مترجم). تهران: روز.
حدادیان، سمیه.، حیدری، علی.، و صحرایی، قاسم. (۱۳۹۷). تحلیل کهنالگوی «پیرخردمند در کلیلهودمنه». نثر پژوهی ادب فارسی (ادب و زبان)، ۲۱ (۴۳)، 62-45.
حسینزاده، آذین. (۱۳۸۴). ادبیات اخلاقگرایی ایران و فرانسه، باوراندن یا مجاب کردن؟ روایت شناسی گفتمان استدلالی در متون اخلاقی. پژوهش زبانهای خارجی، ۱۰ (۲۸)، 86-69.
درخشان نسب، عسل.، فهیم کلام، محبوبه.، و محسنی، محمدرضا. (1399). بررسی تطبیقی ساختار روایی افسانۀ «گنبد مشکین» و «صادق» ولتر با تکیه بر مؤلفههای ریخت شناسانۀ ولادیمیر پراپ. پژوهشهای زبان و ترجمه فرانسه، 3(1)،103-81. doi: 10.22067/rltf.2021.32527.0
دهقانیان، جواد.، صیادکوه، ع. اکبر.، و نوروزی، اسدالله. (۱۴۰۰). از ساخت مفهومی به ساخت روایی، خوانشی نو از کلیلهودمنه با رویکرد روایتشناسی ساختگرای متأخر. دو فصلنامۀ روایتشناسی، ۶ (۱۲)، 227-201.
شیخزاده، سمیه.، زیار، محمد.، و رحیم تبریزی، پانته آ. (1403). روایتشناسی رمان بینوایان اثر ویکتور هوگو براساس الگوی ژرار ژنت. پژوهشهای زبان و ترجمه فرانسه، 7(1)، 131-
108doi: 10.22067/rltf.2024.87673.1112
شیخی، مژگان. (۱۴۰۰). ماهیخوار حیلهگر، ماهیهای خوشباور. تصویرگری فرهاد جمشیدی. تهران: انتشارات قدیانی.
قویم، عبدالقویم. (۱۳۴۴). تأثیر کلیلهودمنه در فبیل نویسی قرن هفدهم اروپا. آریانا، ۲۶۲، 626-625.
کریمی، پرستو.، و فتحی، امیر. (۱۳۹۱). تحلیل ساختاری طرح داستان کیومرث بر اساس الگوهای تودوروف، برمون و گریماس. فصلنامه تخصصی مطالعات داستانی، ۱ (۱)، 95-82.
ماهوان، فاطمه. (۱۳۹۹). روایتِ تصویری؛ مقایسۀ تطبیقی هنرهای تصویری ایران و کمیک استریپ (داستان مصوّر دنباله دار). پژوهشهای نثر و نظم فارسی، ۸ (۸)، 73-41.
مککلود، اسکات. (۱۳۹۱). هنر کمیک (ر. رحیمی، مترجم). تهران: نشر آبان.
منشی، نصرالله. (۱۳۶۶). کلیلهودمنه. تهران: آشتیانی تجریش.
منصوری، معصومه.، آخشیک، سمیه سادات.، و عربزاده، مهدی. (۱۳۹۹). فرهنگعامه در قاب تصویر: واکاوی تأثیر کتابهای کمیک (پینما) ضربالمثل بر انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی خواندن. کتابداری و اطلاعرسانی، ۲۳ (۴)، 47-29.
مهدیزاده فرد، بهروز.، و امامی، نصرالله. (۱۳۸۸). بررسی چند شگرد روایی در قصههای مثنوی. نقد ادبی، ۲ (۸)، 162-141.
نبیلو، علیرضا. (۱۳۸۹). روایتشناسی داستان بوم و زاغ در کلیلهودمنه. ادبپژوهی، ۱۴ (۱۴)، 28-7.
هاشمی، سیدمرتضی.، و غلامی، مجاهد. (۱۳۸۹). حق ادبیات شرق به گردن لافونتن. مطالعات ادبیات تطبیقی، ۴ (۱۴)، 206-187.
یزدانی احمدآبادی، حسین.، مرادی، ایوب.، و شیرالی، سودابه. (۱۴۰۱). بررسی ظرفیتهای تعلیمی حکایات کلیلهودمنه برای مخاطبان کودک و نوجوان. فصلنامه مطالعات علوم اجتماعی، ۸ (۲ (۱))، 66-51.
Aubertin, C. (1881). Fables de La Fontaine : avec des notes littéraires et grammaticales. Paris : Belin Frères.
Aulanier, A. (2013). Adaptations en bande dessinée d’œuvres classiques de la littérature de jeunesse: un outil pour l’enseignement au cycle 3 [Mémoire de maîtrise]. Université de Toulouse.
Genette, G. (1972). Figures III (1e éd.). Paris: ÉDITIONS DU SEUIL.
Heitz, B. (2018). LES FABLES DE LA FONTAINE (Les Classiques en BD). Casterman.
Thil, M. (2014). 40 Fables d’Ésope en BD. CreateSpace Independent Publishing Platform.
Tilleuil, J. L. (2013). Narration et bande dessinée. L’enjeu clé d’une spécificité sémiotique. Études de lettres, (3-4), 69-92.
Tohmé, Y. (2011). Les adaptations des œuvres littéraires classiques en bandes dessinées. Publifarum, n°14. URL: https://www.publifarum.farum.it/index.php/publifarum/article/view/445/704